Rodolph Callewaert heeft het boek Het diner van Herman Koch gelezen en maakte daarbij zijn Winteruur. Met dit boek heb ik geen ervaring, toch is zijn uitleg heel verduidelijkend en vervult hij alle nodige eisen die er gesteld werden.
Hij begint met het fragment uit het boek, daarna geeft hij al direct zijn verklaring voor de keuze van het boek. Die verklaring is zeer duidelijk, net zoals de rest van zijn fragment. Ook aan volledigheid was er geen gebrek. Ik heb het boek niet gelezen, maar toch slaagt hij er in om een duidelijke blogpost te creëren. Hij neemt je echt mee in het verhaal en doet dat op een heel gepaste manier. Hij houdt duidelijk rekening met zijn doelpubliek en vat dit samen in een samenhangend geheel. Verwijzen naar enkele nodige fragmenten uit het boek doet hij ook voldoende. Dat alles samengevat zorgt er dus voor dat hij duidelijk zijn best heeft gedaan en ook geslaagd is in zijn bedoeling. Hij zou hier duidelijk zijn werk van moeten maken.
Rodolph Callewaert las het boek Het diner door Herman Koch en maakte hierover zijn eigen winteruur. Ik heb dit boek nog niet gelezen. Na het beluisteren van dit winteruur heb ik zeker zin om het boek te lezen in de toekomst. Rodolph bespreekt in zijn winteruur vooral de vier personages: Paul Lomann, Claire, Serge Lomann, Babette. Hij doet dit zeer goed en zeer gestructureerd. Hij begint met Paul daarna Serge,… Zijn spreektempo is zeer aangenaam en zijn intonatie is ook zeer goed. De enige kleine puntjes van kritiek dat ik kan geven is dat hij één of twee keer ‘ma’ in plaats van maar zegt en soms heeft hij ook de neiging om ‘eeuuuh’ te zeggen. Ik vond dit een zeer plezant winteruur en ook al is het wat langer dan de andere audiofragmenten toch is het elke extra seconde volledig waard. Dit fragment is zeker het her beluisteren waard.
Rodolph Callewaert heeft het boek Het diner van Herman Koch gelezen en maakte daarbij zijn Winteruur. Met dit boek heb ik geen ervaring, toch is zijn uitleg heel verduidelijkend en vervult hij alle nodige eisen die er gesteld werden.
ReplyDeleteHij begint met het fragment uit het boek, daarna geeft hij al direct zijn verklaring voor de keuze van het boek. Die verklaring is zeer duidelijk, net zoals de rest van zijn fragment. Ook aan volledigheid was er geen gebrek. Ik heb het boek niet gelezen, maar toch slaagt hij er in om een duidelijke blogpost te creëren. Hij neemt je echt mee in het verhaal en doet dat op een heel gepaste manier. Hij houdt duidelijk rekening met zijn doelpubliek en vat dit samen in een samenhangend geheel. Verwijzen naar enkele nodige fragmenten uit het boek doet hij ook voldoende. Dat alles samengevat zorgt er dus voor dat hij duidelijk zijn best heeft gedaan en ook geslaagd is in zijn bedoeling. Hij zou hier duidelijk zijn werk van moeten maken.
Rodolph Callewaert las het boek Het diner door Herman Koch en maakte hierover zijn eigen winteruur. Ik heb dit boek nog niet gelezen. Na het beluisteren van dit winteruur heb ik zeker zin om het boek te lezen in de toekomst.
ReplyDeleteRodolph bespreekt in zijn winteruur vooral de vier personages: Paul Lomann, Claire, Serge Lomann, Babette. Hij doet dit zeer goed en zeer gestructureerd. Hij begint met Paul daarna Serge,… Zijn spreektempo is zeer aangenaam en zijn intonatie is ook zeer goed. De enige kleine puntjes van kritiek dat ik kan geven is dat hij één of twee keer ‘ma’ in plaats van maar zegt en soms heeft hij ook de neiging om ‘eeuuuh’ te zeggen. Ik vond dit een zeer plezant winteruur en ook al is het wat langer dan de andere audiofragmenten toch is het elke extra seconde volledig waard. Dit fragment is zeker het her beluisteren waard.