Ik heb dit boek ook gelezen en ik herken het fragment maar ik denk dat het als buitenstaander vrij moeilijk kan zijn om het te begrijpen. Toch ben je erin geslaagd om het ook voor buitenstaanders duidelijk te maken. Je legt op het einde namelijk uit dat Bernlef speelt met het verschil tussen kijken en zien. Daarbij is de korte inhoud bondig en helder. Als lezer van het boek herken ik de gebeurtenissen. De goede korte inhoud helpt ook om het fragment beter te begrijpen. Hoewel het dus een vrij moeilijk fragment is, is het dan toch goed te begrijpen als buitenstaander. Vervolgens verwoord je heel sterk je mening aan de hand van verschillende argumenten. Daarvoor gebruik je kleurrijke taal. Op die manier breng je je enthousiasme goed naar voren. Daarnaast praat je op een aangenaam tempo en met een gepaste intonatie. Je hebt je geen enkele keer versproken. Het is dus leuk om naar te luisteren. Dit is zeker een geslaagde analyse. Louise Hendrickx 6D
Net zoals jou vind ik Hersenschimmen door Bernlef een heel sterk boek, alhoewel ik er niet veel van begreep. Jij, daarentegen, hebt de inhoud van het boek wel begrepen en hebt het daardoor heel goed aan mij kunnen uitleggen. Ik merkte bijvoorbeeld niet eens op dat naarmate het boek vordert, de alinea’s verkorten, dat Maarten op een bepaald moment een kantelmoment ondervindt, zijn ziekte erkent en er stop excuses ervoor te verzinnen. Dat heb je goed ingezien. Ook had ik zelf veel moeite met de metaforen te herkennen, waardoor de schrijfstijl van Bernlef juist heel ontoegankelijk voor mij is in plaats van toegankelijk zoals voor jou. Het einde van het boek kon ik zelfs niet meer lezen, omdat alles gewoon één grote chaos was, het was alles behalve toegankelijk. Natuurlijk is de chaos een kenmerk van geheugenverlies, dus net zoals jou vind ik dat Bernlef de ziekte dementie heel goed heeft uitgedrukt. Goed gedaan! Katrien 6C
Je opent jouw winteruurtje met een goedgekozen fragment. Het schept meteen een bepaalde sfeer dat het psychologisch boek goed inleidt. Je praat zeer rustig en je hebt een goede intonatie. Daarnaast is jouw spraakfragment logisch opgebouwd. Je begint met een voorstelling van het boek, je vertelt waarom je het hebt gekozen en stelt de personages duidelijk voor. Je leidt de hoofdpersonages in met een fragment uit het boek. Ik vind dit een slimme zet, aangezien Maarten meteen wordt gekoppeld aan zijn ziekte, waarover het boek gaat. Daarbij laat je ook zien dat dit een psychologische roman is; en dus mentaal betrekking heeft op zowel Maarten als Vera. Ten slotte ga je dieper in op de schrijfstijl van Bernlef door uit te leggen welk doel hij probeert te bereiken. Je verklaart de korter wordende zinnen en de registraties van Maarten; en je weet hiervoor je appreciatie uit te drukken. Laurien 6C
Ik heb dit boek ook gelezen en ik herken het fragment maar ik denk dat het als buitenstaander vrij moeilijk kan zijn om het te begrijpen. Toch ben je erin geslaagd om het ook voor buitenstaanders duidelijk te maken. Je legt op het einde namelijk uit dat Bernlef speelt met het verschil tussen kijken en zien. Daarbij is de korte inhoud bondig en helder. Als lezer van het boek herken ik de gebeurtenissen. De goede korte inhoud helpt ook om het fragment beter te begrijpen. Hoewel het dus een vrij moeilijk fragment is, is het dan toch goed te begrijpen als buitenstaander. Vervolgens verwoord je heel sterk je mening aan de hand van verschillende argumenten. Daarvoor gebruik je kleurrijke taal. Op die manier breng je je enthousiasme goed naar voren. Daarnaast praat je op een aangenaam tempo en met een gepaste intonatie. Je hebt je geen enkele keer versproken. Het is dus leuk om naar te luisteren. Dit is zeker een geslaagde analyse.
ReplyDeleteLouise Hendrickx 6D
Net zoals jou vind ik Hersenschimmen door Bernlef een heel sterk boek, alhoewel ik er niet veel van begreep. Jij, daarentegen, hebt de inhoud van het boek wel begrepen en hebt het daardoor heel goed aan mij kunnen uitleggen. Ik merkte bijvoorbeeld niet eens op dat naarmate het boek vordert, de alinea’s verkorten, dat Maarten op een bepaald moment een kantelmoment ondervindt, zijn ziekte erkent en er stop excuses ervoor te verzinnen. Dat heb je goed ingezien. Ook had ik zelf veel moeite met de metaforen te herkennen, waardoor de schrijfstijl van Bernlef juist heel ontoegankelijk voor mij is in plaats van toegankelijk zoals voor jou. Het einde van het boek kon ik zelfs niet meer lezen, omdat alles gewoon één grote chaos was, het was alles behalve toegankelijk. Natuurlijk is de chaos een kenmerk van geheugenverlies, dus net zoals jou vind ik dat Bernlef de ziekte dementie heel goed heeft uitgedrukt. Goed gedaan!
ReplyDeleteKatrien 6C
Je opent jouw winteruurtje met een goedgekozen fragment. Het schept meteen een bepaalde sfeer dat het psychologisch boek goed inleidt. Je praat zeer rustig en je hebt een goede intonatie. Daarnaast is jouw spraakfragment logisch opgebouwd. Je begint met een voorstelling van het boek, je vertelt waarom je het hebt gekozen en stelt de personages duidelijk voor.
ReplyDeleteJe leidt de hoofdpersonages in met een fragment uit het boek. Ik vind dit een slimme zet, aangezien Maarten meteen wordt gekoppeld aan zijn ziekte, waarover het boek gaat. Daarbij laat je ook zien dat dit een psychologische roman is; en dus mentaal betrekking heeft op zowel Maarten als Vera.
Ten slotte ga je dieper in op de schrijfstijl van Bernlef door uit te leggen welk doel hij probeert te bereiken. Je verklaart de korter wordende zinnen en de registraties van Maarten; en je weet hiervoor je appreciatie uit te drukken.
Laurien 6C